Złość i trudne chwile·10–12 lat

Złość ma sygnały ostrzegawcze

Odkryj · spróbuj · zapamiętaj1 / 6

Zaczynamy

Złość ma sygnały ostrzegawcze

Przegrana gra planszowa, pionki lecą ze stołu, a chwilę później zostaje wstyd i pretensja do samego siebie.

0:00 / 1:13

Twoja misja poza ekranem

15 min

Mapa własnej złości

Sprawdź to w praktyce. Zaznaczaj kroki, które masz już za sobą.

KartkaKredki

Narysuj kontur postaci.
Zaznacz na nim miejsca, w których czujesz złość — brzuch, pięści, twarz.
Dopisz przy każdym, po czym poznajesz, że to już się zaczyna.

0 z 3 kroków za Tobą

Wiedza zostaje z Tobą

Sprawdź swoje odkrycia

Podejmij decyzję, sprawdź wyjaśnienie i opowiedz, co Cię przekonało. Bez stopera — masz czas na myślenie.

Pytanie 1 z 3

Co pojawia się przed wybuchem złości?

Dla rodzica i nauczyciela

Odkrycie rośnie w rozmowie.

Oddaj dziecku rolę przewodnika. Poproś o własny pomysł, zanim pokażesz rozwiązanie.
Wykonajcie misję „Mapa własnej złości”. Zapytaj: „Co zauważasz? Co Cię zaskoczyło?”.
Zamieńcie się rolami: dorosły podaje wyjaśnienie, a dziecko sprawdza je na przykładzie z lekcji.

Pytanie, które otwiera rozmowę

Jak pokażesz komuś jedno odkrycie z lekcji „Złość ma sygnały ostrzegawcze” bez zaglądania do ekranu?

Wskazówka do tej lekcji: Rozmowa o sygnałach ma sens wtedy, gdy jest spokojnie — w trakcie wybuchu dziecko i tak ich nie usłyszy. Dobry moment to następny dzień, przy okazji zupełnie innej czynności.

Jutro, przez minutę: przypomnijcie sobie jedno odkrycie bez otwierania lekcji, a potem sprawdźcie je razem. Liczy się wyjaśnienie własnymi słowami, także po poprawieniu pomysłu.

Złość i trudne chwile·10–12 lat

Złość ma sygnały ostrzegawcze

Odkryj · spróbuj · zapamiętaj1 / 6

Zaczynamy

Złość ma sygnały ostrzegawcze

Przegrana gra planszowa, pionki lecą ze stołu, a chwilę później zostaje wstyd i pretensja do samego siebie.

0:00 / 1:13

Twoja misja poza ekranem

15 min

Mapa własnej złości

Sprawdź to w praktyce. Zaznaczaj kroki, które masz już za sobą.

KartkaKredki

Narysuj kontur postaci.
Zaznacz na nim miejsca, w których czujesz złość — brzuch, pięści, twarz.
Dopisz przy każdym, po czym poznajesz, że to już się zaczyna.

0 z 3 kroków za Tobą

Wiedza zostaje z Tobą

Sprawdź swoje odkrycia

Podejmij decyzję, sprawdź wyjaśnienie i opowiedz, co Cię przekonało. Bez stopera — masz czas na myślenie.

Pytanie 1 z 3

Co pojawia się przed wybuchem złości?

Dla rodzica i nauczyciela

Odkrycie rośnie w rozmowie.

Oddaj dziecku rolę przewodnika. Poproś o własny pomysł, zanim pokażesz rozwiązanie.
Wykonajcie misję „Mapa własnej złości”. Zapytaj: „Co zauważasz? Co Cię zaskoczyło?”.
Zamieńcie się rolami: dorosły podaje wyjaśnienie, a dziecko sprawdza je na przykładzie z lekcji.

Pytanie, które otwiera rozmowę

Jak pokażesz komuś jedno odkrycie z lekcji „Złość ma sygnały ostrzegawcze” bez zaglądania do ekranu?

Jutro, przez minutę: przypomnijcie sobie jedno odkrycie bez otwierania lekcji, a potem sprawdźcie je razem. Liczy się wyjaśnienie własnymi słowami, także po poprawieniu pomysłu.