
Życzliwość nie musi oznaczać oddawania każdej zabawki. Zobacz, jak ćwiczyć pomoc, proszenie i dostrzeganie innych z poszanowaniem granic dziecka.
„Podziel się, przecież jesteś miły” — takie zdanie łatwo wypowiedzieć, gdy dwoje dzieci chce tę samą zabawkę. Problem w tym, że miłe zachowanie nie musi oznaczać natychmiastowego oddawania własnej rzeczy. W listopadowych rozmowach o życzliwości warto pokazać dziecku szerszy wybór: można pomóc, zaprosić do wspólnego działania, poczekać albo uprzejmie odmówić.
Nie. Życzliwość można ćwiczyć przez zauważanie potrzeb innych i proponowanie pomocy, jednocześnie szanując własność oraz prawo do odmowy. Inne zasady dotyczą osobistej zabawki, a inne wspólnych materiałów, z których wszyscy mają korzystać. Warto nazwać tę różnicę przed spotkaniem.
ZERO TO THREE zwraca uwagę, że dzielenie się jest umiejętnością rozwijaną stopniowo. Małe dziecko potrzebuje wsparcia, a nie etykiety „samolub”. Własny ulubiony miś może pozostać przy właścicielu, podczas gdy kredki z sali warsztatowej służą całej grupie.
Jeśli przychodzą goście, wcześniej wybierzcie rzeczy do wspólnej zabawy. Szczególnie ważne przedmioty można odłożyć w bezpieczne miejsce. Dzięki temu powitanie nie zacznie się od negocjowania dostępu do największego skarbu dziecka.
Najpierw zatrzymaj wyrywanie i opisz sytuację: „Oboje chcecie tę koparkę. Teraz bawi się nią Ola”. Nie oceniaj charakteru żadnego dziecka. Pomóż znaleźć rozwiązanie odpowiednie do własności przedmiotu i uzgodnionych zasad.
Przy wspólnej zabawce można zaproponować kolejność: „Kiedy skończysz tę budowę, przyjdzie kolej Antka”. Przy osobistej: „Nie chce jej dziś pożyczyć. Zapytajmy, czy chce razem budować drogę innymi klockami”. Odmowa jednej rzeczy nie zamyka wszystkich możliwości kontaktu.
Nie obiecuj za dziecko, że za chwilę odda zabawkę, jeśli tego nie ustaliliście. Lepiej pomóc drugiemu uczestnikowi znaleźć coś dostępnego, niż tworzyć kolejne rozczarowanie. Dorosły może wspierać obie strony bez szukania winnego.
Program Making Caring Common przy Harvard Graduate School of Education zachęca do dawania przykładu troski i tworzenia okazji do jej praktykowania. W domu nie trzeba z tego robić osobnego projektu z punktami. Wystarczy zauważyć konkretną sytuację i zaprosić dziecko do decyzji.
Możesz powiedzieć: „Babcia niesie torbę. Zapytamy, czy chce pomocy?”. Jeśli odpowie, że sobie poradzi, uszanujcie to. Pomoc jest odpowiedzią na czyjąś potrzebę, nie zadaniem do wykonania za wszelką cenę.
Po wspólnym działaniu nazwij jego skutek: „Podsunąłeś krzesło, więc łatwiej było usiąść”. To bardziej czytelne niż ogólne „jesteś najgrzeczniejszy”. Nie porównuj przy tym rodzeństwa ani innych dzieci.
Każda propozycja jest dobrowolna. Dziecko nie musi publicznie opowiadać o swoich dobrych uczynkach ani zbierać za nie nagród. Ważniejszy jest sens działania niż lista odhaczonych gestów.
Na Kidly w kategorii zajęć artystycznych można szukać warsztatów, podczas których dzieci tworzą obok siebie lub wspólnie. Zapytaj, jak prowadzący organizuje korzystanie z materiałów i rozwiązuje spory. W tekście o rozwoju społecznym poprzez zajęcia grupowe znajdziesz szerszy kontekst takiego wyboru.
Na dziś wystarczy jedno pytanie: „Czy chcesz pomóc, a jeśli tak, to w jaki sposób?”. Daje ono miejsce i na troskę o drugą osobę, i na własną decyzję dziecka.
Zespół Kidly
Redakcja
Zespół Kidly to grupa pasjonatów edukacji dziecięcej. Tworzymy platformę pomagającą rodzicom znaleźć najlepsze zajęcia dla dzieci w całej Polsce.

Dziecko odmawia buziaka babci lub uścisku wujka? Sprawdź, jak wspierać jego granice, rozmawiać z rodziną i proponować powitanie bez presji.

Zaplanuj rodzinny jarmark: porę wizyty, budżet, przerwy i zasady bezpieczeństwa w tłumie. Sprawdź też dostępność i plan na wypadek rozdzielenia.

Inny język, wygląd czy zwyczaje budzą dziecięce pytania. Sprawdź, jak odpowiadać spokojnie, chronić prywatność innych i reagować na wyśmiewanie.